Niedokończenie

W zmyślonej nocy
zapomnianej przez świat
razem będą przez moment
oddaleni co dzień wiecznością
chwil, które zbudować potrafią
jedynie tęsknotę.

W każdym słowie o miłości
skradać będzie się niepewność
spowita niezrozumieniem
codzienności. A każde pytanie,
sprawiać będzie ból
niezrozumienia i samotności.

W każdej myśli niewypowiedzianej,
ze strachu, z zapomnień wielu,
pozostawią setki uczuć, których
wstydzą się lub boją poznać
ich nierealność.

W samotności wspólnej
tożsami tkwią, choć
niechcący,
oboje razem, mimo
głębokiej oddali.

Może pozostaną razem
w całym swym odosobnieniu
poszukają myśli wspólnych
i zrozumień…